Dlaczego uczucia trafiają do serca
Siła jest w mięśniach, umysł w mózgu, ciepło we krwi, smak na języku, dusza w oczach, dotyk na skórze, piękno na twarzy. Gdzie w ciele znajduje się miłość i nienawiść?
Mówi się o sercu jako o siedlisku miłości i nienawiści. Różne teorie naukowe chcą to udowodnić. Istnieje łatwy sposób, aby samemu doświadczyć siedliska uczuć. jeśli np. Na przykład, kiedy widzisz dwoje zakochanych ludzi, twoje serce zaczyna bić szybciej, a nawet przyspieszać. To samo dzieje się, gdy widzisz osobę, która wyrządziła ci krzywdę; tutaj również serce zaczyna być niespokojne. Kiedy jest podekscytowany, czy to z radości, czy ze strachu, serce bije szybciej. W związku z tym serce jest również siedliskiem emocji. Badacz Reiner Krutti pisze o tym w Internecie:
„W naszym sercu znajduje się złożony układ nerwowy, który funkcjonuje jak niezależny „ mały mózg ”. Składa się on z wielu tysięcy komórek nerwowych, które tworzą kompleksowy, niezależny system, utrzymując stały dialog z samym mózgiem poprzez rytm bicia serca. Oznacza to, że serce postrzega i czuje. A kiedy mówi, wpływa na fizjologię całego naszego ciała, począwszy od mózgu. Ta komunikacja między sercem a mózgiem jest w istocie kluczem do inteligencji emocjonalnej . Ale jakim językiem tak naprawdę mówi nasze serce?”
Kontynuuje: „Możemy rozwijać inteligencję serca w dowolnym momencie. Pierwszym krokiem jest redukcja negatywnego ładunku emocjonalnego i odzyskanie równowagi wewnętrznej. Dopiero potem, w drugim kroku, możemy w pełni skoncentrować się na świadomym doświadczaniu przyjemnych emocji. Rozwijanie inteligencji serca oznacza pozytywne odczuwanie zamiast pozytywnego myślenia ! Aby to osiągnąć, możemy tworzyć w sobie możliwości, które generują pozytywne emocje. Ponieważ wszyscy mamy w sobie mnóstwo przyjemnych emocji , takich jak wdzięczność, współczucie czy wdzięczność, których po prostu musimy być świadomi”.
Zgodnie z powyższym paragrafem, w ludzkim ciele istnieją dwa szczególne miejsca, w których rezyduje jego inteligencja: racjonalny umysł w mózgu i sfera emocjonalna w sercu. Te dwie osoby muszą świadomie ze sobą korespondować; tzn. umysł i emocje muszą być zrównoważone - nie za luźne ani za surowe. Na przykład termin „małpia miłość” powinien wyjaśniać, co ucieleśnia ślepa, jednostronna miłość. Obowiązuje zarówno łagodność, jak i surowość. Nie wszystko, co dobrze wygląda, musi być dobre. Ta korespondencja między mózgiem a sercem może być bardzo męcząca.
W odniesieniu do tego systemu „serce-mózg” Biblia mówi również: „Gdy Pan widział, jak wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i że każda skłonność ich serca jest ustawicznie zła…” (Rdz 6,5). „Usta moje będą mówić mądrze, a myśli serca mego będą rozumne” (Psalm 49,4). „ Rozmyślajcie w sercach waszych , gdy leżycie, i milczcie!” (Psalm 4,5). „Lecz Jezus, znając ich myśli, odpowiedział im: «Co myślicie w sercach waszych ?»” (Łk 5,22).
Zarówno mózg, jak i serce są bardzo cennymi narządami, które mogły pochodzić tylko z ręki Boga. Oba są w stanie nie tylko się uczyć, ale także przechowywać to, czego się nauczyli, w przeciwnym razie cała nauka byłaby bezużyteczna. Człowiek nabył jedno i drugie i może sobie z nimi radzić, jak uważa za stosowne.
Powyżej powiedziano, że szlachetne cechy są przechowywane w sercu. Ktoś mógłby zapytać: „Jak oni się tam dostali, skoro zawsze chcieli wpływać i kształtować „myślenie” serca?” Co mówi o tym Biblia?
Przede wszystkim: „Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował, abyśmy w nich chodzili” (Efezjan 2:10). Zatem również nasze serca zostały stworzone i przeznaczone do dobrych celów i zadań. Co więcej: „On też (Bóg) nas opieczętował i umieścił w naszych sercach Ducha, który jest rękojmią naszego życia ” (2 Koryntian 1:22). Zatem człowiek jest stworzeniem, które poprzez bezpośredni wpływ Ducha Bożego może wykonywać dzieła zgodne z wolą Bożą.
Według Biblii każdy człowiek powinien kierować się własnym sercem i postępować rozsądnie. Przede wszystkim oznacza to robienie tego, co mówi Bóg: „Daj mi, mój synu, swoje serce…” (Prz 23,26) Innymi słowy: „Daj mi, mój synu, centrum twoich uczuć!”, o Boże , czyste serce i daj mi na nowo niezłomnego ducha!” (Psalm 51,12:119,32) „Będę biegł drogą Twoich przykazań, bo rozszerzysz moje serce.” (Psalm 32,40:XNUMX) „A ja ( Bóg) włoży w ich serca moją bojaźń, aby się ode mnie nie odwrócili” (Jeremiasz XNUMX:XNUMX).
Tak wyglądało pierwotne serce, napełnione jedynie Duchem Bożym. Potem przyszedł szatan i wpłynął na ludzki „umysł” serca. Po raz pierwszy stało się to z Ewą w raju i od tamtej pory chwyta za serca ludzi – w tym serce ucznia Jezusa: „A podczas uczty, gdy diabeł wydał już Judasza, syna Szymona, Iskariotę, serce jego zdradziło” (Jan 13,2:XNUMX)
Ludzie mogą również zakraść się do ludzkiego serca. Przyjaciel lub inna wpływowa osoba może być szczególnie niebezpieczna. Rezultatem jest dzisiejsza rzeczywistość szarej codzienności: „Serce jest niezwykle podstępne i złośliwe; Któż może to pojąć?” (Jeremiasz 17,9:15,18) Pan Jezus powiedział: „Ale co wychodzi z ust, pochodzi z serca i to kala człowieka” (Mt 29,13:XNUMX) „Wtedy mówi Pan: Ponieważ ten lud zbliża się do mnie swoimi ustami i czci mnie swoimi wargami, lecz serce swoje oddala ode mnie...” (Izajasza XNUMX:XNUMX).
Dobry etyczny wpływ na serce wywiera kontemplacja Biblii z jej planem zbawienia, którego celem jest piękna nowa ziemia. Opis otaczającej nas przyrody, całej flory i fauny, sprzyja wdzięczności, dobrym uczuciom i pogodnym myślom serca. Tak dobry wpływ na serce mają również atrakcyjne, życzliwe i pełne miłości rozmowy. Codzienna świadoma formacja serca jest szczególnie skuteczna na charakter.
Biblia zawiera bardzo dobre i mądre rady, które można wykorzystać dla serca:
„Pogodne serce jest dobre dla ciała; ale niespokojny umysł sprawia, że kości usychają” (Przysłów 17,22:XNUMX).
„Serce radosne sprzyja wyzdrowieniu, duch przygnębiony wysusza kości” (Psalm 17,22:XNUMX).
W kształtowaniu każdego charakteru bardzo stosowne i godne pochwały jest kultywowanie świadomej wieloaspektowej formacji wrażliwego serca wraz ze szczerą modlitwą. Takie zachowanie kształtuje każdego człowieka na dziecko według Bożego serca; w końcu stwarza go ponownie!