Як алпинист, ки бо ресмон ва ресмон муҷаҳҳаз аст, аз болои кӯҳи нишеб мебарояд. Дар паси ӯ қуллаҳои баланди кӯҳҳо дар нури тиллоии субҳ аз болои абрҳо баланд мешаванд. Ин саҳна азму ирода, умед ва бартараф кардани мушкилотро ифода мекунад.

Оё Замини Нав ба осонӣ дастрас аст?

Глаубе, вориси

Ҳар дине ваъда медиҳад, ки пас аз марг зиндагӣ хоҳад кард. Агар ин рӯъё намебуд, пайравони доимӣ намебуданд. Масалан, Маниту ваъдаи шикори абадӣ медиҳад; Муҳаммад ваъда медиҳад, ки барои ҳама 30 бокира дода мешавад.

Муфассалтар дар матн хонед
Марде бо либоси муосир ва оддӣ оромона рӯи санг нишаста, ба ғуруби офтоб аз болои манзараи бузурги теппаҳо ва кӯл менигарад. Нури гарм ва ҳолати мулоҳизакоронаи ӯ сабр, эътимод ва оромии ботинии Китоби Муқаддасро ифода мекунанд.

Сабри тиллоӣ

Омӯзиши Китоби Муқаддас, фазилатҳои Китоби Муқаддас, Даҳ Аҳком

Фазилати васеътарин: «Касе ки сабр кунад, хирадманд аст, вале касе ки бесабр аст, аблаҳии худро нишон медиҳад» (Масалҳо 14:29). Чунин ба назар мерасад, ки кӯдаконро сабр ё

Муфассалтар дар матн хонед